Yörük Köyü

Safranbolu’nun küçük bir modeli olan Yörük Köyü, gerçek bir Türkmen köyü olması sebebiyle 1997 yılında kentsel sit alanı içerisine dâhil edilerek Kültür ve Turizm Bakanlığı tarafından koruma altına alınmıştır.

Yörük Köyü ile ilgili yazılı efsanelerde, Yörüklerin 14 ve 15'inci yüzyıllarda göçer durumda oldukları, kendilerine özgü vergi düzeni ile ayrı bir kariye teşkil edecek şekilde bir kadıya bağlanıp zaman içerisinde yerleştirildikleri, bu kazanın merkezi olarak bugünkü Yörük Köyü’nün tespit edildiği ve yüzyıllar boyunca bu konumlarını devam ettirdikleri anlaşılmaktadır. Köyün efsanede yer aldığı şekilde Karakeçili aşiretine bağlı oymaklar ve Taraklı aşireti mensupları ya da bütününden oluşan biçimde kurulmuş olması ihtimal dâhilindedir. 16'ıncı yüzyılda Safranbolu yöresinde yaşayan göçebe cemaatlere “Yörükan-ı Taraklı” ya da “Yörükan-ı Taraklıborlu” adı verilmektedir.

Safranbolu’nun aksine arsa ve engebeli arazi sorunu olmayan Yörüklüler evlerini neredeyse bitişik nizam inşa etmişlerdir. Anadolu köylerinde genellikle görülen ev kümelenmesi yerine ana cadde boyunca yapılanmışlardır. Ana cadde sonundaki meydandan açılan düzenli sokaklarda bile bitişik nizam havası devam etmektedir. Sipahioğlu Gezi Evi, Yörük Köyü’ndeki anıtsal nitelikli evlerden biridir. Sipahioğlu Evi, genelde tüm Yörük evleri gibi taş zemin üzerine, 2 katlı olarak yapılmıştır. Hissedarları tarafından binanın harem ve selamlık bölümleri ayrılmış olup gezi amaçlı kullanılmaktadır. Evin odalarında bulunan kalem işi süslemeler dikkat çekmektedir. Kalem işi süslemelerde C ve S kıvrımlarından oluşan düzenlemelerin de kullanıldığı firizlerde ve kartuşlar içinde H.1294-M.1877 tarihi okunmaktadır.